Ο Νίκος Θεοχαρίδης σπούδασε θεολογία και σκηνοθεσία κινηματογράφου. Αγαπά τους μοιραίους και κωμικούς ήρωες, που κυνηγούν την αίσθηση των δραματικών φινάλε. Εκείνους που γελάσανε με κάτι που βρήκαν όμορφο και αστείο ενώ στην αρχή έμοιαζε τρομακτικό. Απολαμβάνει τις αντιφάσεις, τις παραλείψεις, τα blues και την country μουσική. Η θλίψη και η χαρά παίζουν στο ίδιο τέμπο μέσα του. Τουλάχιστον, εκείνος αυτό προσπαθεί.

Πιστεύει πως οι καλύτερες ιστορίες γεννιούνται το καλοκαίρι, και οι πιο αξιοπρεπείς τελειώνουν καλοκαίρι. Ψάχνει το συναίσθημα της ευχής. Είναι η ευχή συναίσθημα; Όχι. Αυτό που συνοδεύει την ευχή, όμως, είναι. Τα βράδια κάνει τον συγγραφέα, κλέβοντας νότες από ένα ραδιάκι που παίζει με παράσιτα, και γαβγίζει στο φεγγάρι πως, «Γελάμε, οσμιζόμενοι αθανασία και ηλιοβασιλέματα. Μη μας το χαλάς».